Miraç, Peygamber (s.a.v)’in 10. yılında, eşi Hz. Hatice’yi ve amcası Ebu Talip’i kaybettiği bir hüzün yılında gerçekleşmiş bir hadisedir. Peygamberimiz Miraç hadisesi ile güçlenip moral bulmuştur. Kur’an-ı Kerim’de Miraç Hadisesi, Hz. Muhammed’in Mescid-i Harâm’dan Mescid-i Aksâ’ya yaptığı yolculuğuna işaret eder. Miraç hadisesi iki safhada meydana gelmiş ve Peygamberimiz bu yolculukta Allah tarafından birçok hediyeler ile karşılaşmıştır.
Miraç hadisi, Hz. Peygamber’in cismen ve ruhen gerçekleşmiş bir yolculuğudur. Bu olay yukarı çıkma vasıtası olarak ifade edilen “mi’rac” kavramı ile anlatılır. Resûl-i Ekrem’in bir gece Mescid-i Harâm’dan Mescid-i Aksâ’ya yaptığı yolculuğa isrâ, oradan göklere yükselmesine mi‘rac denilmiştir. Peygamberimiz bu yolculuğunda Allah katında çeşitli mucizeler görmüş ve sırlarla mazhar olmuştur.
Miraç gecesinde, beş vakit namaz ve Bakara Sûresi’nin sonu (Amenerrasûlu) Peygamberimize verilmiştir. Peygamberimiz, elli vakit namaz farz kılınırken Hz. Musa aracılığıyla Allah’a yönelmiş ve namazın sayısı azaltılmıştır. Dolayısıyla Miraç gecesinde önemli öğretiler elde edilmiştir.
Miraç gecesinde yapılabilecek ibadetler arasında oruç tutmak, kazası olanların kaza namazı kılması, sadaka vermek, aile bireyleriyle camiye vakit namazı kılmaya gitmek, Kur’an-ı Kerîm okumak, tevbe istiğfar etmek, dua etmek ve salavat getirmek bulunmaktadır. Tüm bu ibadetler Allah’a duaya ve niyaza yönelik olduğu gibi, yararlı niyetlerin gerçekleşmesi ve sevdikleri mutlu etme amacını da taşımaktadır.
