Türkiye’de kadın cinayetleri konusunda yaşanan trajik tablo her geçen gün daha da derinleşiyor. Ofluoğlu’nun açıklamalarına göre, 2024 yılında şüpheli kadın cinayetleri dahil olmak üzere toplamda 653 kadın yaşamını yitirdi. Bu ölümlerin büyük bir kısmı, kadınların en yakınları olan erkekler tarafından gerçekleştiriliyor. Mahkemelerin, kadın cinayetlerinde ‘haksız tahrik indirimi’ gibi uygulamalarla katilleri ödüllendirmesi, bu durumun daha da trajik bir hale gelmesine neden olmakta. Ofluoğlu, mevcut iktidarın kadına yönelik şiddetle mücadele yerine, kadınların haklarını kısıtlamakla meşgul olduğunu vurguluyor. Özellikle, Türkiye’nin İstanbul Sözleşmesi’nden çıkmasıyla birlikte, kadına yönelik şiddeti önleme mekanizmalarının büyük oranda zayıflatıldığı belirtiliyor. Bu da beraberinde kadına yönelik şiddetin artmasına yol açıyor.
Ofluoğlu, kadınların bedenine, giyimine, çalışma şekline ve yaşam tarzlarına müdahale eden bir zihniyetin giderek daha pervasız hale geldiğine dikkat çekerek, “Kaç kadın daha ölmek zorunda? Kaç çocuk annesiz kalmalı ki harekete geçesiniz?” sözleri ile bu duruma bir tepki gösteriyor. Bu noktada, mevcut iktidarın kadın haklarını gözetmeyip, şiddeti önleme konusunda somut adımlar atmadığı da bir diğer eleştiri konusu. Her kadının potansiyel bir cinayet kurbanı olduğu gerçeğinin sorumlusunun, yasaları uygulamayan ve kadın haklarını hiçe sayan mevcut yönetim olduğu açıktır.
Öte yandan, kadın istihdamı ile ilgili veriler de oldukça endişe verici bir tablo çizmekte. Ofluoğlu, Türkiye’de kadınların iş gücüne katılım oranının, OECD ülkeleri arasında en düşük seviyelerde bulunduğunu ortaya koydu. Bu durumun arkasındaki sebebin, kadınların ekonomik özgürlüğünün kısıtlanarak onları evde tutma politikaları olduğu ifade ediliyor. Kadınların çalışamaz hale gelmesi ve ekonomik bağımsızlığını kaybetmesi, erkeklere bağımlı bir durumun ortaya çıkmasına sebep oluyor. Ofluoğlu, bu mevcut düzenin güçlenmesine neden olduğunu ya da güçleneceğini düşünen iktidarın yanıldığını belirtmekte.
Kadınların iş gücüne katılımının artırılması gerektiğini savunan Ofluoğlu, kadın girişimciliğini desteklemek için teşviklerin genişletilmesi gerektiğini de vurguladı. Ayrıca, eşit işe eşit ücret politikalarının uygulanması ve denetlenmesi gerektiği, kadın istihdamını artıracak projeler geliştirilmesinin önemine de işaret ediyor. Kadınların ekonomik özgürlüğünün sağlanmasının, Türkiye’nin kalkınmasının anahtarı olduğunun altı çiziliyor.
Sonuç olarak, Türkiye’de hem kadına yönelik şiddeti önleme hem de kadınların toplumsal ve ekonomik hayattaki yerini güçlendirme konusunda yapılması gereken çok şey olduğu açıktır. Ofluoğlu’nun ifadeleri, bu konudaki çarpıcı gerçekleri gözler önüne seriyor ve halkı bu önemli meseleler üzerine düşünmeye ve harekete geçmeye çağırıyor. Türkiye’nin kadınların haklarını korumak ve güçlendirmek için atacağı adımlar, sadece kadınlar için değil, tüm toplum için büyük önem taşıyor.
