Asker Yolu Gözler Gibi
Vuslat süresinin daralmasıyla birlikte, özlem duygusu hasret içinde kabarır. Özlem, zamanın durduğunu hissettirir; beklenen anın asla gelmeyecekmiş gibi bir hisle geçirdiği anlarda, zamanın nasıl zor geçtiği anlaşılmaz hale gelir. Bu durum, bir bahar rüyası görüp sert bir kış sabahına uyanmak kadar çelişkili bir hissiyat yaratır. Gözlerin, doğanın güzelliği yerine soğuk ve sert bir gerçeklikle buluşur.
Özlem, bir naz, bir çalım gibi ağır bir yük, düşmanın başına bir bela olur. Ama yaşanan bu duygulara son verme arzusu da artar; “Gel artık” derken, haykırışların arkasındaki acıyı birebir hissetmek, ince giysileri ile üşüyen çocukların gözlerindeki çaresizlikle örtüşür. Çocuklar, dili yok diye feryatlarına sessiz kalınmasını sorgulayarak, boş bakışlarla çevreye dağılırlar.
Bu beklentinin altında yatan soğukluk, sadece dışarıdan gelen bir taciz gibi değil, içten bir yorgunluk, bir küskünlük haline dönüşmüştür. Yaşanan bu durum, umutları yıpratmakta ve karamsarlığı arttırmakta, “Bırak şu küskünlüğü” dermiş gibi bir ses yankılanır zihinlerde. Geçmişte yapılan hesapların, beklentilerin alt üst olduğu bir dönemde, sabırsız ruhlar, hesaplarına odaklanmış; mart sonunda yakıt giderlerinin altında bir çentik atma hayaliyle yanıp tutuşurlar.
Denizin kıyısına ulaşmadan paçaları sıvamanın sonuçları genellikle hayal kırıklığı ile sona erer. Bu nedenle, yaşanan sıkıntılara çok da takılmamak; birkaç gün daha sıkı dişlerken sabredilmeli, vuslata az kaldığı umuduyla yola devam edilmelidir. Tahminciler bu konuda iyimserdir; belki de bütün bu zorluklar, beklenilen anın gelmesine işaret eder.
Ancak 30’ları ya da 35’leri gösteren bir ısıölçeri yeniden görüntülemek; yine haykırmaya, sızlanmaya neden olabilir. Arada bir elinizi cüzdanınıza atıp boşluğuna bakarken, “Nisan karını anımsa” dendiğinde ilkbahar tazeliği ve hayallerin doğru zamanında doğmasını dileriz. Bu sürecin sonunda kış, sona erdiğinde, gelen bahar tüm güzellikleriyle karşımıza çıkacağı umudunu taşırız.
Tüm bu duygular ve karşılaşılan zorluklar arasında, yine de sevgi, özlem ve bekleyişle dolu bir yaşam sürmek içsel bir güç ve dayanıklılık gerektirir. Zamanın geçişi, yaşamın döngüsü içinde her an bir dönüş noktası olabilir. Vuslatın gelmesiyle, uzun zamandır hasretin duyulduğu anların coşkusu yaşanacak, geçmişin acıları ve korkuları ardında bırakılacaktır.
