Hızlı Yakıt Sistemi

Del Toro’nun Frankenstein’ı Hayal Kırıklığına Dönüştü

Haber MerkeziHaber Merkezi
0 okunma

Beklentilerin yüksek olduğu bazı filmlerin izleyicileri hayal kırıklığına uğrattığını sıkça görmekteyiz. Bu tanıdık duyguyu yeniden yaşıyoruz.

Guillermo del Toro gibi iki kültür arasında güçlü köprüler kurabilen usta bir yönetmen, Netflix’in sipariş ettiği sayısız Frankenstein hikayesinden birini, kendine has ve lezzetli bir yorumla sunma çabasındadır. Peki, bu projeye yönelmekle neden yeniden ısıtılan bir öyküye soyunmuş olabilir?

Karşısında sunduğu önemli finansal imkanların, arzu ettiği şekilde değerlendirilmemesi düşünülemez mi?

Farklı kültürel miraslardan beslenerek Hollywood sinemasında kendine yer açmayı başaran Yorgos Lanthimos, Lido’da gerçekleşen basın toplantısında önemli bir tespitte bulundu: “Günümüzde, Amerikan sinema endüstrisindeki yüksek bütçeli yapılar arasında bağımsız film çekmek, giderek imkânsız bir hale geliyor”…

Gerçi, Meksikalı yönetmen del Toro, zengin hayal gücü ile fantastik unsurları harmanlayarak, Mary Shelley’in eserine sadık bir senaryo ile sahneye koyduğu yeni “Frankenstein” filmi için önceden “biçilmiş kaftan” gibi görünüyordu… Ancak büyük yapımların kârlılık kriterleri ve Netflix izleyicisinin beklediği basit anlatım tarzı göz önünde bulundurulduğunda, Guillermo del Toro’nun 2017 yılında “The Shape of Water” ile elde ettiği başarıyı bu kez tekrar edebilmesi zor görünüyor.

Hayali bir canavara dönüşen doktor Victor Frankenstein’ın laboratuvardan çıkardığı dev yaratığın içindeki iyilik ve muhteşem güç, filmdeki umut dolu sonu tekrar canlandırmak için yeterli olmayacaktır.

Zira, iki kıta arasında, halkların çoğunluğunun oylarıyla ya da duyarsızlıkları ile önlerini açan gerçek canavar iktidar düşkünleri karşısında direnebilecek “iyi niyetli düşsel canavarlar” günümüzde oldukça nadir kalmıştır…

TOPLUMSAL VE EKONOMİK ŞİDDET…

Altın Aslan ödülüne aday gösterilen diğer bir isim olan Güney Kore sinemasının önemli yönetmenlerinden Park Chan-wook’un (1963) “Başka Seçenek Yok” isimli filmi ise bekleneni tam karşılayamadı. Temelde Kore toplumuna uyarlanmış bir yeniden yapım olan film, Fransız yönetmen Costa-Gavras’ın (1933) yirmi yıl önce Amerikalı yazar Donald E. Westlake’in (1933- 2008) eserinden esinlenerek çektiği “Le couperet” adlı filmin çağdaş bir versiyonu olarak karşımıza çıkıyor. Kore toplumunun kültürel ve sosyal dinamiklerine oldukça iyi bir şekilde adapte edilmiş olan bu konu, kâğıt sanayiinde çeyrek asır boyunca yönetici olarak çalışan bir mühendisin, kârlılığı artırmak amacıyla işten çıkarılması sonrası yaşadığı sorunları ele alıyor. Bu durum, onun ailesindeki ilişkilerin de altüst olmasına yol açarak bunalıma sürüklenmesine sebep olacak.

Toplumsal ve ekonomik şiddet, onu yeni bir iş bulabilmek için rakiplerini yok etme kararı almaya kadar götürecektir…

Güçlü canavarların çaresiz zavallı canavarlara dönüştüğü bu karmaşık küresel düzen içinde, bahsedilen sorunlarla hep birlikte bataklıklara saplanmakta mıyız?

Okuyucu Yorumları0

Bu habere henüz yorum yapılmamış. İlk görüşü siz paylaşın!

Yeni Bir Yorum Bırakın

Aşağı kaydırdıkça sonraki haber otomatik yüklenir