Hızlı Yakıt Sistemi
Haluk GİRTİ
Köşe YazarıYazar
Haluk GİRTİ
Tüm Yazıları
2 okunma

Dostlar Alışverişte Görsün!

DOSTLAR ALIŞVERİŞTE GÖRSÜN!

Yahu dostlarım, hani derler ya “Dostlar alışverişte görsün” diye… Ben de yazıma tam buradan başlamak istedim.

Yaşadığım ömür boyunca farklı siyasi dönemlere, ideolojilere ve sayısız siyasetçiye şahit oldum. Fakat son yıllarda yaşananlar, siyasetin geldiği nokta ve bazı siyasetçilerin sergiledikleri tavırlar gerçekten arşivlik!

Ben yaşananları hem bir vatandaş olarak gözlemliyor hem de araştırmacı gazeteci kimliğimle arşivliyorum. Bana sorarsanız arşivcilik, siyasetçilikten daha güvenli ve daha kalıcıdır. En azından “Bir gün bunlar da lazım olur” diyerek geride belge bırakırsınız.

Çünkü insan fanidir; bir gün bu dünyadan geçip gider. Ancak yaşananlar, söylenen sözler, verilen vaatler ve yapılan işler arşivlerde kalır. İnsan unutabilir ama arşiv unutmaz.

Peki, nedir bugün yaşananlar?

Aslında anlatmaya gerek var mı, onu da bilmiyorum. Çünkü artık her şey ulu orta yaşanıyor. Sanki siyasette “atış serbest” dönemi başlamış gibi…

Ben siyasetin ne hâle geldiğini bilemem ama “siyasetçi” kavramı benim için her zaman çok önemli olmuştur. Siyasetçi dediğin, yalnızca kendisini ve çevresini değil, kendisine oy versin ya da vermesin toplumun tamamını düşünmelidir. Her insanın onurlu, güvenli ve insanca yaşama hakkı bulunduğunu kabul etmelidir.

Ne yazık ki günümüzde bu anlayışın giderek zayıfladığına tanık oluyoruz.

Medyaya yansıyan siyasetçi skandalları, belediyeler hakkındaki yolsuzluk iddiaları, soruşturmalar ve gözaltılar artık sıradan haberler hâline geldi. Elbette hakkında iddia bulunan herkes suçlu değildir. Suçluluğa mahkemeler karar verir. Ancak kamu adına görev yapanların, kendilerine yöneltilen ciddi iddialara açık ve belgeli cevaplar vermesi de halkın en doğal beklentisidir.

Öte yandan vatandaş sesini biraz yükseltmeye kalktığında hemen uyarılıyor:

“Fazla konuşma, başına iş alırsın!”

Şaka gibi değil mi?

Hayat pahalılığı vatandaşın cebindekini alıp götürmüş; insanların bir kısmı geçim derdiyle boğuşuyor. Buna rağmen toplumdan susması, görmemesi ve soru sormaması bekleniyor. Karnını doyurmakta zorlanan insan nasıl itiraz edecek, hakkını nasıl arayacak?

İnsanoğlunun bu doyumsuzluğu nedir?

Kibir, ego ve güç tutkusu bir araya geldiğinde ortaya tehlikeli bir anlayış çıkıyor. Hele bir de geçmişte yaşanan yoksunluklar, ele geçirilen makamı bir fırsat gibi görmeye dönüşürse, kamu görevi hizmet kapısı olmaktan çıkar; kişisel menfaat kapısına dönüşür.

Oysa seçilmiş olmak, kimseye milletin malı üzerinde sınırsız tasarruf hakkı vermez.

Hangi partiden olursa olsun, halkın oyuyla göreve gelen bir yönetici; halkı yolsuz, susuz ve hizmetsiz bırakıp yalnızca kendi geleceğini düşünemez. Bir belediye veya kamu yöneticisi hakkında yolsuzluk iddiası ortaya atıldığında yapılması gereken, meseleyi siyasi sloganlarla örtmek değil, bütün hesapları milletin önüne koymaktır.

Suç varsa gereği yapılmalı, suç yoksa da bunun belgeleri açıklanmalıdır. Adalet partiye, makama ve kişinin yakın olduğu çevreye göre değişmemelidir.

İşin bir başka düşündürücü tarafı ise siyasetteki ani yön değişiklikleridir. Dün birbirine ağır sözler söyleyenlerin bugün aynı masada buluştuğunu; dün savunduğu ideolojiyi bugün kolaylıkla terk edenlerin bunu “ülkenin geleceği”, “birlik ve beraberlik” ya da “güçlü Türkiye” gibi güzel sözlerle açıklamaya çalıştığını görüyoruz.

Elbette insanlar düşüncelerini değiştirebilir. Ancak milletin oyuyla bir siyasi kimlik kazanmış olanların, bu değişimin gerekçesini de millete açıkça anlatması gerekir.

Mesele yalnızca parti değiştirmek değildir. Asıl mesele, siyasetin ilke ve hizmet anlayışından uzaklaşarak bir çıkar ve korunma mekanizmasına dönüşüp dönüşmediğidir.

Birlik olmak güzeldir.

Güçlü bir Türkiye istemek hepimizin ortak arzusudur.

Ancak gerçek birlik; yanlışların üzerini örtmekle, iddiaları susturmakla veya çıkar ilişkilerini güzel sloganlarla gizlemekle kurulamaz. Gerçek birlik; adaletle, dürüstlükle, şeffaflıkla ve milletin hakkını korumakla mümkündür.

Benim kimsenin makamında, parasında veya siyasi geleceğinde gözüm yok. Ben yalnızca bir vatandaş ve gazeteci olarak soruyorum:

Bu ülkenin kaynakları halka hizmet etmek için mi kullanılıyor, yoksa bazı çevrelerin gücüne güç katmak için mi?

Siyaset, milletin derdine çare bulma sanatı olmaktan çıkıp “Dostlar alışverişte görsün” oyununa mı dönüştü?

Cevabı verecek olanlar siyasetçilerdir.

Son kararı verecek olan ise her zaman millettir.

Haluk GİRTİ

Okuyucu Yorumları0

Bu habere henüz yorum yapılmamış. İlk görüşü siz paylaşın!

Yeni Bir Yorum Bırakın