Put on happy face…
(Mutlu bir yüz takının)
Bizim ülkede yaşasaydı soyismi ile çok matrak geçilecek biri olmaktan son anda kurtulan, Albert Camus isimli yazar ve filozof diyor ki; “Barış, her zaman geç kalınmış bir hayaldir.”
Dava adamıyız diye gezinenler bilin istedim; biz ve bizim gibi deliler davaya atanmadık, adandık.
İşte sırf o yüzdendir ki Zehirden şifa, orospudan cefa beklenmez; bilin istedim.
Devir susma devri değil, hep bir ağızdan haykırmaya devam edelim; Kahrolsun İstibdat Yaşasın Hürriyet!!!
Evet bana “Zehir nedir?” diye sorsanız; İhtiyacımızdan fazla olan her şey zehirdir” derim. Temsil misal; güç de olabilir, tembellik de.
Yiyecek de, sevgi de, aşk da, ego da, hırs da, ihtiras da, kendini beğenmişlik de, kıskançlık da, korku da, öfkede nefret ve hatta iyi niyet bile zehirdir derim…
Kime tutunacağız ki bundan
sonra, Söylesenize.. !!
“Tutunacak dalımız mı kaldı”
Müzeyyen Senar gittiği günden bu yana bir daha;
-“Aşık gibi sevmezsen,
kardeş gibi sev beni” diye sevebilecek çıkar mı?
-“Benzemez kimse sana” derken içimizi kim cız ettirecek ki?
Ya Zeki Müren gibisi gelir mi
bundan sonra?
-Kim “Gözümden öpme
ayrılıktır derdin. Öpmedim, ayrılmadık mı” diye soracak?
-“Peki ya kim ”gitme sana
muhtacım “diyecek?
Kim sevdiğini;
-“Gözlerin doğuyor
gecelerime” deyip özleyecek?
-Akşam olup gizli gizli kim
ağlayacak? -Kim dertli gönüllere girecek?
Ya simsiyah gecelerin koynunda
Barış Manço’ nun
– “Uzaklarda bir yerde
güneşler doğuyor” sözleri ve bizi o çok uzak yerlere savuruşu?
Ne sözler yetiyor, düğümlenen kelimelere, ne de susuşlar..
Ferdi Özbeğen’ siz zamanlardayız hem, kim soracak şimdi;
-“Gülmek için yaratılmış
gözler” deki yaşın hesabını?
Kayahan gibi;
-“Bizimkisi bir aşk hikayesi,
siyah beyaz film gibi biraz” diye bizi geçmişimize savuracak var mı bu devirde?
-“Sen iskambil kağıtlarından
fal bakardın, istediğin çıkmadığında kağıtları bir daha karardın”
Derken nasıl da vurmuş dibine
anlamların!
Peki ya kim kıyıda köşede
kaybolan gülüşleri hatırlayacak?
Tanju Okan da yok artık,
-“Kadınım”ve
“Öyle sarhoş olsam ki”
yorumundan sonra geriye ayrılığa dair söylenecek pek bir şarkı kalmamıştı
zaten. -“Ya bir menekşe kokusunda
seni aramak var ya” derken ciğerimizi
Ahmet Kaya’dan başka kim
böyle derinden sızlatacak ki?
-“Acı çekmek özgürlükse, özgürüz ikimiz de.” Derken kim fırtınalar estirecek ruhumuzda. “
-“Dün gece gördüm
düşümde, seni özledim anne”diye anaya vuslatı kim böyle içten söyleyecek. Kim son pişmanlığı
– “Seninle bir bütün
olabilirdik.” diyerek itiraf edecek?
Hem son pişmanlık neye
yarar? Zaten..
“Kaç kadeh kırıldı sarhoş
gönlümüzde”
Müslüm Baba bile öldü de, şimdi kim, Hangimiz düşmedik kara
sevdaya, hangimiz sevmedik
çılgınlar gibi” diye haykırarak
içimizi titretecek?
Söylesenize varmı artık…???
“Bir senenin kıymetini sınıfta kalan bilir. Bir ayın kıymetini çocuğu erken doğan ana bilir. Bir dakikanın kıymetini uçağını kaçıran bilir. Bir saniyenin kıymetini son anda ölümden dönen bilir. Bir salisenin kıymetini gümüş madalya kazanan bilir.”
Kontrol edemediğin şeyler için tedirginliği bırak. Doğru yerde değilmişsin gibi, doğru gitmeyen bir şeyler varmış gibi düşünme!
Tam olması gereken yerdesin.
Hayatını yaşa!
Bizi seveni bizde severiz. Ama bizi bilen yanlış biliyor belki de O yüzden bizi bilmeyenle daha rahat ederiz.
Direnin ey insanlar, hatta direnirken de gülümsemeyi bırakmayın. Saygı ve hürmetle büyük küçük demeden alayınızın ellerinden öperim…
Unutmadan; Cesaret bulaşıcıdır…
10 kuruşluk pul ve imza…
