USD43,96
%-0.01
EURO51,12
%0.01
BIST12.933,40
%-3.09
Petrol82,02
%0.1
GR. ALTIN7.191,04
%-0.18
BTC3.018.451,22
%-0.01
İstanbul
Ankara
İzmir
Adana
Adıyaman
Afyonkarahisar
Ağrı
Aksaray
Amasya
Antalya
Ardahan
Artvin
Aydın
Balıkesir
Bartın
Batman
Bayburt
Bilecik
Bingöl
Bitlis
Bolu
Burdur
Bursa
Çanakkale
Çankırı
Çorum
Denizli
Diyarbakır
Düzce
Edirne
Elazığ
Erzincan
Erzurum
Eskişehir
Gaziantep
Giresun
Gümüşhane
Hakkâri
Hatay
Iğdır
Isparta
Kahramanmaraş
Karabük
Karaman
Kars
Kastamonu
Kayseri
Kırıkkale
Kırklareli
Kırşehir
Kilis
Kocaeli
Konya
Kütahya
Malatya
Manisa
Mardin
Mersin
Muğla
Muş
Nevşehir
Niğde
Ordu
Osmaniye
Rize
Sakarya
Samsun
Siirt
Sinop
Sivas
Şırnak
Tekirdağ
Tokat
Trabzon
Tunceli
Şanlıurfa
Uşak
Van
Yalova
Yozgat
Zonguldak
Can KÖKSAL
  1. Haberler
  2. Yazarlar
  3. Haritalar Değişir, Çocuklar Ölür…

Haritalar Değişir, Çocuklar Ölür…

Paylaş

Bu Yazıyı Paylaş

veya linki kopyala

Haritalar Değişir, Çocuklar Ölür…

Dünyada yine savaş var. Aslında “yine” demek bile hafif kalıyor; çünkü savaş hiç bitmedi, sadece adres değiştirdi. Haritalar değişiyor, taraflar değişiyor, gerekçeler değişiyor ama ölenler hiç değişmiyor. Hep aynı yaşta, hep aynı masumlukta. Çocuklar.
Ekranlarda tanklar var, füzeler var, generaller var. Analistler konuşuyor, uzmanlar çiziyor, strateji anlatıyor. Kim nereden girdi, kim kimi sıkıştırdı, hangi hamle daha akıllıca… Ama kimse o yıkıntının altından çıkarılan çocuğun adını sormuyor. Zaten sorsak ne olacak? O çocuk hiçbir denklemde yok.

Savaş dediğin şey artık “çıkar ilişkisi” diye paketleniyor. Güvenlik bahanesi, tarih bahanesi, inanç bahanesi… Hepsi süslü kelimeler. Ama altını kazıyorsun, yine aynı şey çıkıyor: Güç, para ve iktidar hırsı. Bedelini kim ödüyor? Silahı eline almamış olanlar. Oy kullanmamış olanlar. Daha hayatı tanımamış olanlar.

Bir çocuk için savaş ne demek biliyor musunuz? Gece uyurken siren sesiyle uyanmak. Oyuncağını değil, annesini kaybetmek. Okul çantasını değil, evini sırtında taşımak. Ve biz bunlara “yan hasar” diyoruz. Bu lafı bulan insanın vicdanını amına koyayım.
Herkes taraf seçiyor. Bayraklar, sloganlar, paylaşımlar… Ama çocukların tarafı yok. Onların ne doğduğu ülkeyi seçme şansı var, ne de üzerine yağan bombayı. Kimse onlara “hazır mısın?” diye sormuyor. Hayata bile zor hazırlanmışken, ölümü dayatıyorlar.
Daha kötüsü ne biliyor musunuz? Bir süre sonra alışıyoruz. İlk gün kahroluyoruz, üçüncü gün üzülüyoruz, beşinci gün geçiyoruz. Dünya böyle dönüyor diyoruz. İşte insanlığın en büyük yenilgisi burada başlıyor. Alışmakta. Normalleştirmekte.
Savaşın kazananı yok derler ya; yalan. Savaşın kazananı var. Silah satanlar, masada sınır çizenler, uzaktan ahkam kesenler kazanıyor. Kaybeden hep aynı: Toprağın altına erken giren çocuklar.

O yüzden bana “bu savaş haklı mı” diye sormayın. Hiçbir savaş, bir çocuğun mezarını haklı çıkaramaz. Hiçbir bayrak, bir çocuğun kefeninden daha kutsal değildir. Bunu kabul etmeyen herkes, hangi tarafta olursa olsun, vicdanını kaybetmiştir.
Gerisi yine hikaye.

Can KÖKSAL

Haritalar Değişir, Çocuklar Ölür…
Yorum Yap

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Giriş Yap

Girdap Haber ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!