James Wan’ın kaleme alıp yönettiği Korku Seansı (The Conjuring, 2013) serisi, Ed ve Lorraine Warren’ın doğaüstü güçlerle mücadelesini ele alarak, sinemanın en uzun süreli doğaüstü gerilim ve korku türü olarak öne çıkıyor. Serinin en yeni bölümü Korku Seansı 4: Son Ayin’de (2025), Warren’lar şimdiye kadar karşılaştıkları en zorlu ve korkutucu olayla baş başa kalıyorlar. Michael Chaves, açılış sahnesinde izleyiciyi 1964 yılına, çiftin kızı Judy’nin doğumuna götürüyor. Warren çiftinin yine zorlu bir şeytan kovma seansı sırasında hamile olan Lorraine, antika bir aynanın içine elini sokarak erken doğum yapar. Uzun bir süre soluksuz kalan kızları, Lorraine’in Tanrı’ya yalvarmasıyla hayata döner. Ardından, 1986 yılına geçiş yapıyoruz; genç Judy, sevgilisini ebeveynleriyle tanıştırırken, aynı anda Pensilvanya’nın taşrasında işçi ailesi Smurl’ların düğün töreni vardır. Geline, antika aynanın hediye edilmesinin ardından evde garip sesler, görüntüler ve aile içindeki huzursuzluk başlar.
BOĞUCU ATMOSFER
Ed’in kalp krizinden sonra Warren çiftinin doğaüstü olaylara ara verdiği bir dönemde, kötü ruh, Judy’yi çocukluğundan beri takip etmeye devam eder. Smurl olayı, 1974-1989 yılları arasında yaşanmış gerçek bir vakadır ve Warren’lar 1986 yılından itibaren bu aileye yardım etmeye başlarlar. Şeytani güç, sıradan bir aile olan yoksul Smurl’ları hedef almıştır. Daha önce çiftlik olan evde üç ruh yanı sıra bir iblis de saklanmaktadır. Chaves, hüzünlü ve yağmurlu kasabada muazzam bir atmosfer yaratmakta, yapım ve ses tasarımı, kamera açısı, plonje çekimler ve yakın planlar filme ayrı bir gerilim katmaktadır. Lucy’nin gelinlik mağazasında iblisle karşılaştığı sahne ve çiftin şeytan çıkarma seansı, filme damgasını vuran ana sahnelerden biridir. 1980’lerde tüm Amerikan medyasını etkileyen vakanın final jeneriğindeki belgesel görüntüler ise izleyicide derin bir etki bırakmaktadır. Bu gerçek olay, The Haunted: One Family’s Nightmare adlı romana ilham olmuş ve 1991’de bir TV filmi olarak da uyarlanmıştır. Patrick Wilson, Vera Farmiga, Mia Tomlinson, Rebecca Colder, Elliott Cowan ve Ben Hardy’nin performans sergilediği bu doğaüstü gerilim, serinin başarılı bir vedası olmaktadır.
RÜYALAR ZİHNİMİZİN AYNASIDIR
Norveçli yazar ve yönetmen Dag Johan Haugerud, Oslo’da geçen Aşk, Seks, Hayaller üçlemesi aracılığıyla insan ilişkilerini sade ve özgün bir dille ele alıyor. Bu eserlerde, aşkta, sekste ve hayallerde hiçbir hiyerarşinin olmadığını ön plana çıkarıyor. 2024 Berlin Film Festivali’nde Altın Ayı ödülü kazanmış olan Hayaller, 17 yaşındaki lise öğrencisi Johanne’nin bakış açısından anlatılıyor. Bekâr annesi ve şair anneannesiyle birlikte yaşayan genç kız, ergenlikten yetişkinliğe geçişte okuduğu kitapların etkisiyle farklı duygulara dalar. Okulun başlamasıyla birlikte, çekici Fransızca öğretmenine duyduğu aşkla fanteziler kurmaya başlar. Üç kuşak kadın arasında güçlü bir bağ, sevgi ve tartışmalar gözlemlenir. Johanne, ilk aşkını içinde sakladıkça yalnızlık hissi artar ve düşüncelerini kağıda döker. Romanını okuyan annesi ve anneannesi büyük bir şaşkınlık yaşar, zira bu olağanüstü aşk hikâyesinde edebi bir dil hakimdir. Johanne’de beliren duygular, diğer iki kadını da etkiler. Ergenlik, yetişkinlik, kuşak farkları, hayal kırıklığı, aşk acısı ve iletişimsizlik gibi temalar, geçmişe dönüşlerle işlenir. Duyarlı ve taze bir soluk taşıyan bu hikâye, her üç kadını da derinden etkiler. Artık pişmanlıklar için geç kalınmıştır; rüyalar, zihnimizin aynasıdır. Gelecek, Johanne’nin önünde uzanırken, Johanne ve öğretmeni arasında gerçekten neler yaşanmıştır? Gerçeklik nerede son bulmakta, kurgu nerede başlamaktadır? Bu sorular, Hayaller’de derin bir düşünce alanı sunar ve Ella Overbye, Ane Dahl Torp, Anne Marit Jacobson, Selome Emnetu gibi yetenekli oyuncular bu hikâyeyi anlamlandırmaktadır.
