Özkan Çelik, daha önceki projeleri olan Muska (2014), Bir Sevda İşi (2015) ve Babamın Kemikleri (2018) sonrasında, Perde (2025) ile sinemaseverlerin karşısına çıkıyor. Filmin senaryosu, başrol oyuncusu Cem Zeynel Kılıç ile birlikte Özkan Çelik’e ait.
Filmde, beyaz yakalı Samet’in (Cem Zeynel Kılıç) terfi kutlaması için evinde arkadaşlarıyla bir araya geleceği akşam, kendisini bir “yanlış anlaşılma” olayının ortasında bulması etrafında dönen bir hikaye işleniyor. Tek mekânda, yemek masasının etrafında gelişen öykü, aslında küçük bir Türkiye hikayesini yansıtıyor. Masada gündemde olan Türkiye’nin sorunları ve sınıf çatışmaları, postmodern bireyci tutumun ikiyüzlülükle birleşmesiyle dolu bir şekilde işleniyor. Tempoyu hiç kaybetmeyen anlatım, izleyiciyi sürekli olarak filmde tutmayı başarıyor.
36’ncı Uluslararası Adana Altın Koza Film Festivali’nden “en iyi senaryo”, “en iyi kadın oyuncu” (Tülin Özen), “en iyi yardımcı kadın oyuncu” (Duygu Karaca) ve “en iyi yardımcı erkek oyuncu” (Bedir Bedir) ödülleriyle dönen film, 36’ıncı Ankara Film Festivali’nde yarın ve 20 Kasım’da seyirci ile buluşacak.
Özkan Çelik ile “Perde” üzerine keyifli bir sohbet gerçekleştirdik.
TEK MEKÂNDA GÜÇLÜ ANLATI
Perde’nin çıkış noktasından bahsedelim.
Yanlış anlaşılma korkusu benim için büyük bir kaygı. Açıklanamayacak bir durumun ortasında kalmak en büyük endişelerimden biri. Evim de giriş katta ve perdelerle sürekli bir ilişkim var. Bu durum, zihnimde bir hikaye ortaya çıkmasına neden oldu. Sonrasında, filmimizin senaristi ve başrol oyuncumu Cem Zeynel Kılıç’a bu fikri anlattım. İlk etapta bu konu hakkında sohbet ettik, sonra bunun senaryosunu yazmayı düşündük ve hikaye gelişmeye başladı.
Filmin yapım sürecine ne zaman başladınız?
Pandemi döneminde, sektör tamamen durmuştu. 17 günlük kapanma sürecinin başlangıcında bu projeye yöneldik. Hemen hemen her gün, iki ay boyunca çevrimiçi olarak üzerinde çalıştık. İlk başta elimizdeki genel fikri, karakterlerle ve olaylarla sıfırdan tartışarak geliştirdik. Çok fazla fikir alışverişinde bulunduk; anlaşamadığımız noktalar da yaşandı ama Cem, oyuncu perspektifinden bakarken ben yönetmen olarak yaklaşıyordum. Bu, çalışmamızı daha verimli hale getirdi. Toplamda dört yıllık bir çaba ile filmi tamamladık.
Filmin tek mekânda geçiş tercihinin nedeni pandemi mi?
Sektör durma noktasına gelmişken, ne yapacağımızı bilemiyorduk. Tüm setler kapandı. Bu durumda, “Herhalde tek mekânlı, kapalı işlere yönelim” dedik. “Bu hikayeyi neden sadece tek mekânda, yemek masası etrafında, bir gecede geçirelim?” sorusuyla yola çıktık.
ÇIKAR SÖZ KONUSU OLUNCA…
Yemek masasında ortaya çıkan ikiyüzlülük, filmin öne çıkan sahnelerinden biriydi.
O sahne aslında Türkiye’dir. Karakterlerimizi, o yemek masasında Türkiye’deki belirli fikirleri temsil eden kişiler olarak tasarladık. Günlük yaşamımızdan, siyasi atmosferden, komşuluk ve arkadaşlık ilişkilerinden, sınıf farkları gibi tüm konulara değinmek istedik. Bu süreçte senaryo matematiğimiz içinde kalarak hareket ettik. Zengin-fakir ayrımı gözetmeksizin, insanların çıkarlarının söz konusu olduğu durumlarda nasıl ikiyüzlü olabildiğini anlatan bir hikaye sunmak istedik.
Güçlü bir oyuncu kadrosu kurulmuş. Seçim süreci nasıl gerçekleşti?
Hikaye aklımda belirdiğinde Cem Zeynel Kılıç hemen aklıma gelen isimdi. Senaryoyu tamamladıktan sonra ise diğer karakterler için arayışa geçtik. Senaryoda geçen diyaloglar, kafamızdaki karakterleri belirlemeye yardımcı oldu. Masada bir Türkiye tablosu yansıtmak istediğimiz gibi, oyunculuk konusunu da geniş bir perspektiften ele almak istedik. Ancak, senaryomuz tamamen oyuncuların performansına odaklı bir yapıdaydı.
