Hızlı Yakıt Sistemi
Haluk GİRTİ
Köşe YazarıYazar
Haluk GİRTİ
Tüm Yazıları
1 okunma

Toprağın Altındaki Servet ve “Değirmenin Suyu”

Toprağın Altındaki Servet ve “Değirmenin Suyu”

Değerli okurlarım, bu hafta köşemde sizi, herkesin bildiği ama kimsenin yüksek sesle konuşmaya cesaret edemediği, gizemli ve bir o kadar da tartışmalı bir mevzuya; “gömü ve define” dünyasına götüreceğim.

Yılların araştırmacı gazetecisi olarak, bugüne dek pek çok bilinmeyenin izini sürdüm, kamuoyunun karanlıkta kalan noktalarına ışık tuttum. Şimdi ise radarımda, özellikle yeni yerleştiğim Trakya bölgesinde ve Çerkezköy çevresinde bir hayli yaygın olan, tarihin izlerini toprağın altında arayan o “gizli nesil” var.

Çocukluğumda rahmetli anneannem anlatırdı; Arnavutluk’tan savaş nedeniyle kaçarken değerli neyleri varsa eve gömüp işaret koyduklarını… O dönem banka yoktu, en güvenli kasa topraktı. Bugün de görüyorum ki, Trakya’nın her karış toprağı tarih kokuyor ve bu tarihin peşinde koşanlar artık bunu bir hobi değil, resmen bir meslek haline getirmiş.

Peki, Bu Değirmenin Suyu Nereden Geliyor?

Gelelim işin can alıcı noktasına… Bölgede öyle isimler, öyle müteahhitlik firmaları var ki; düne kadar sıvacılık yapan adam bugün devasa inşaat zincirlerinin sahibi olmuş. Kimsenin günahını almayalım ama insan sormadan edemiyor: Ey beyler, bu sermayenin kaynağı nedir? Atadan kalan bir miras mı, yoksa toprağın altından çıkan o meşhur “gömüler” mi?

İsmini şimdilik vermeyeceğim bazı kişilerin, devletin müzesinde dahi olmayan koleksiyonlara sahip olduğunu, servetlerini bu yolla katladıklarını biliyoruz. Hatta buldukları gömünün üzerine inşaat dikenleri bile duyuyoruz. Ben bu isimleri biliyorum ama şimdilik “off the record” (kayıt dışı) tutuyorum.

Kaçak Kazı Değil, Resmi Yol

Geçenlerde kulağıma bir duyum geldi; bir tabut dolusu altın, eşkıya gömüsü… Heyecanlanmamak elde değil! Ama bizim yolumuz belli: Kaçak-kuçak işlere, gizli kazılara bizim kitabımızda yer yok. “Haluk Abi gel, makineler değerli gösteriyor” diyenlere hep aynı cevabı verdim: Gelin, devletin birimlerine haber verelim, resmi yoldan gün yüzüne çıkartalım.

Ancak ne yazık ki, paylaşma kültürümüzdeki eksiklik mi yoksa “devlet hepsini alır” korkusu mu desek, kimse resmiyete yanaşmıyor. Oysa ki devlet, hakkını adaletli bir şekilde dağıtıyor.

Dilekçem Masada, Gözüm Meydanda

Ben şahsen üzerime düşeni yaptım. Bahsedilen o bölgeyle ilgili, 2025 yılında el değiştirmiş olmasına rağmen, yerin incelenmesi için Tekirdağ Müzeler Müdürlüğü’ne bizzat elden dilekçemi verdim. “Aman dikkat edin, burası her an kaçak kazıya kurban gidebilir” diye de uyarımı ekledim.

Şimdi devlet yetkililerinden bir cevap bekliyorum. Bakalım bu “tarih kokan” iddialara ne kadar özen gösterilecek? Ben bu işin peşini bırakmayacağım. O “bir tabut dolusu malın” akıbeti ne olacak, o müteahhitlik harikası servetlerin kaynağı nereden geliyor, hepsini bir bir takipteyim.

Tarih toprağın altında sessiz kalabilir ama gazetecinin kalemi asla susmaz.

Haluk GİRTİ

Okuyucu Yorumları0

Bu habere henüz yorum yapılmamış. İlk görüşü siz paylaşın!

Yeni Bir Yorum Bırakın