Hızlı Yakıt Sistemi

Venedik’te Siyaset ve Sinema Çatışıyor!

Haber MerkeziHaber Merkezi
0 okunma

La Mostra’da dünyanın zorlu gerçeklerinin yankılanması kaçınılmaz hale geldi. Sinemanın ve siyasetin ilişkisi, Venedik’te her daim gündem konusu olmuştur. Bu alanda zaman zaman gerginlikler, bazı anlarda ise barışma ve kavuşma anları yaşanmıştır. Hatta, bu çekişmeler festivali 1970’lerde birkaç yıl boyunca iptal ettirmiştir.

Bu yıl, siyasi gündemin yankıları daha ilk andan itibaren güçlendi. Hafta başında, “Venice4Palestine” adı altında bir araya gelen 100’ü aşkın yönetmen, oyuncu ve sinema çalışanı, festivalin sanat yönetmeni Alberto Barbera’ya bir açık mektup yolladı. Açık bir şekilde, dünyanın en büyük ikinci sinema festivalinin, İsrail’in Gazze’deki saldırılarına karşı belirgin bir tutum almasını talep ediyorlardı. İmzalayanlar arasında, festivalin açılış filmi “La Grazia”nın başrol oyuncusu Toni Servillo’nun yanı sıra, Marco Bellochio, Audrey Diwan, Abel Ferrara, Matteo Garrone, Ken Loach ve Céline Sciamma gibi ünlü isimler de bulunmaktadır.

‘YASAKLAMA OLAMAZ’

Biennale’den gelen yanıt da oldukça netti. Festivalin, dünya gerçeklerinden kopuk bir yaşam sürmediği, politik bir tutum almasa da tüm sansür ve ayrımcılığa karşı yaratıcılığın özgürlüğünü savunduğu belirtildi. Bu açıklama, her türlü diyaloga ve özgür düşünceye açık bir kültürel alan vurgusunu taşıyordu. Resmi açılış gecesindeki konuşmalarda siyaset bir kez daha sinemanın önüne geçti.

Biennale di Venezia’nın yeni başkanı Pietrangelio Buttafuoco, etkileyici bir dille Gazze’de hayatını kaybeden sivil ve çocukların acısını gündeme getirerek, bu vahşete karşı durmanın önemini vurguladı. İki yıl önce Giorgia Meloni hükümeti tarafından göreve getirilen Buttafuoco, saygın bir entelektüel kimliğiyle tanınmasının yanı sıra, aşırı sağ yapılanmalarda yer aldığını gösteren çok yönlü bir kişiliğe sahip.

Alberto Barbera, başkanın ifadelerine destek vererek, festivalin her düşünceye açık bir diyalog alanı sunduğunu hatırlattı. Hiçbir katılımın yasaklanamayacağını belirtti.

‘İTALYAN USULÜ KÜLTÜREL EVLİLİK’

Buttafuoco ile Barbera’nın iki yıllık işbirliği, hoş bir toplumsal dayanışmanın örneğini teşkil ediyor. Bu durum, karşılıklı saygı ve hoşgörüye dayalı ilginç bir birliktelik olarak tanımlanabilir. Sanki bir tür “İtalyan usulü kültürel evlilik” gibiydi. Vittorio De Sica’nın bu durumu duyduğunda keyif alacağından eminim.

Ana jüri başkanı Alexander Payne ise, sinemanın dünya gerçeklerini etkilemedeki yetersizliğini vurguladı. Charlie Chaplin’in 1940 yapımı “Diktatör” filmine atıfta bulunarak, sinemanın geçmişte önleyemediği felaketleri anlama konusunda sunduğu katkılara dikkat çekti. Ne yazık ki, bu konuda haksız sayılmaz; örneğin, Cannes Festivali’nde Ali Abbasi’nin, Donald Trump’ın karakterini anlatan “The Apprentice” filmi, seçmenlerin daha binlerce kez düşünmesini sağlamadı.

SİNEMA HATIRLATIR

Gazze’deki durum, Altın Aslan yarışında yer alan 21 film arasındaki Tunus kökenli Fransız yönetmen Kaouther Ben Hania’nın “Hind Rajab’ın Sesi” adlı eserine daha fazla duygu katacak. Bu film, Gazze savaşında hayatını kaybeden 6 yaşındaki bir kızın gerçek hikayesini konu alıyor.

“Her şey aslında siyasidir. Tarafsızım demek, başka bir bakış açısıyla taraf olmak anlamına gelir: Var olan düzenin yanında olmaktır, en azından ona karşı çıkmamaktır.”

Bu klasik ifade, giderek artan gerilimlerin tehlikeli derinliklere sürüklediği dünyamızda, hem yerel hem de uluslararası bağlamda yeniden önemli hale geliyor. Sinema, bazı ezberleri bozarken, genel tespitleri de zaman zaman hatırlatmaya devam ediyor.

Okuyucu Yorumları0

Bu habere henüz yorum yapılmamış. İlk görüşü siz paylaşın!

Yeni Bir Yorum Bırakın

Aşağı kaydırdıkça sonraki haber otomatik yüklenir